हा अभंग Sant Dnyaneshwar यांचा श्रीविठ्ठलाच्या सर्वव्यापक, सर्वज्ञ आणि परात्पर स्वरूपाचे वर्णन करणारा अत्यंत गूढ अभंग आहे.
➤“श्रुतिस्मृतिवचन तो । गुह्यागुह्य तो गे बाई ॥१॥”
वेद (श्रुती) आणि स्मृती ज्याचे वर्णन करतात, तोच हा परमात्मा आहे.
तो सर्व रहस्यांमधील सर्वात गूढ रहस्य आहे.
अर्थ: परमात्मा हा वेदांचा अंतिम विषय आहे. त्याचे खरे स्वरूप शब्दांच्या आणि बुद्धीच्या पलीकडे आहे.
➤“जागता निजता तो । निज चेवविता तो तो गे बाई ॥ध्रु०॥”
आपण जागे असो किंवा झोपेत असो, तो सदैव आपल्या सोबत असतो.
आपल्यामध्ये चेतना निर्माण करणारा आणि जागृत ठेवणारा तोच आहे.
अर्थ: शरीर झोपते, मन थकते, पण आत्मचैतन्याचा स्रोत असलेला परमात्मा कधीही झोपत नाही.
➤“परात्पर तो । रखुमादेविवरु तो गे बाई ॥२॥”
तो सर्वश्रेष्ठ, सर्वांच्या पलीकडचा परमात्मा आहे.
तोच रखुमाईचा प्रिय विठ्ठल आहे.
अर्थ: जो अनंत, निर्गुण आणि परब्रह्म आहे, तोच भक्तांसाठी विठ्ठलरूपाने प्रकट होतो.
➤एकूण सारांश (Core Meaning):
- वेदांचा अंतिम विषय परमात्माच आहे.
- परमात्मा सर्व रहस्यांपेक्षा अधिक गूढ आहे.
- तोच आपल्या जीवनातील चेतनेचा स्रोत आहे.
- जागेपणी आणि झोपेतही तो आपल्यासोबत असतो.
- विठ्ठल म्हणजेच परात्पर परब्रह्म.

No comments:
Post a Comment