हा अभंग Sant Tukaram यांचा श्रीकृष्णावरील पूर्ण विश्वास, प्रेम आणि समर्पण व्यक्त करणारा आहे.
➤“म्हणती धालों धणीवरी । आतां न लगे शिदोरी । नये क्षणभरी । आतां यासि विसंबों ॥१॥”
गोपाळ म्हणतात-
आता आम्हाला आमचा खरा धनी (कृष्ण) मिळाला आहे. त्यामुळे शिदोरीची किंवा इतर आधाराची गरज नाही. आम्ही पूर्णपणे त्याच्यावरच विसंबून आहोत.
अर्थ: ज्याच्या जीवनात भगवंताचा आधार आहे, त्याला भविष्यातील भीती राहत नाही.
➤“चाल चाल रे कान्होबा । खेळ मांडूं रानीं । बैसवूं गोठणीं । गाई जमा करूनि ॥ध्रु.॥”
अरे कान्होबा, चल! आपण रानात खेळ मांडू, गाई एकत्र करू आणि आनंदाने राहू.
अर्थ: भक्ताला भगवंताच्या सहवासातच सर्वात मोठा आनंद मिळतो.
➤“न लगे जावें घरा । चुकलिया येरझारा । सज्जन सोयरा । मायबाप तूं आम्हां ॥२॥”
आता घरी जाण्याचीही इच्छा नाही. तूच आमचा मित्र, नातेवाईक, आई आणि वडील आहेस.
अर्थ: भक्तासाठी भगवंतच सर्वस्व बनतो.
➤“तुका म्हणे धालें पोट । आतां कशाचा बोभाट । पाहाणें ते वाट । मागें पुढें राहिली ॥३॥”
तुकाराम महाराज म्हणतात-
आता मन पूर्ण तृप्त झालं आहे. पुढे-मागे काय होईल याची चिंता उरलेली नाही.
अर्थ: भगवंताची प्राप्ती झाली की मनातील अस्वस्थता आणि काळजी संपते.
➤एकूण सारांश (Core Meaning):
- कृष्णावर पूर्ण विश्वास ठेवावा.
- भगवंतच खरा आधार आहे.
- देवाच्या सहवासातच खरा आनंद आहे.
- भक्तासाठी देवच आई, वडील आणि मित्र असतो.
- भगवंतप्राप्तीनंतर मन तृप्त होतं.

No comments:
Post a Comment