हा अभंग Sant Tukaram यांचा अत्यंत प्रेममय, लीलामय आणि भक्तीतील गोड नातं दाखवणारा आहे.
हा अभंग म्हणजे-
“देवाच्या प्रेमाची गोडी लागली की भक्त त्याच्यापासून दूर राहू शकत नाही.”
➤“आतां ऐसें करूं । दोघां धरूनियां मारूं ॥१॥”
गोपिका म्हणतात-
आता या दोघांना पकडून मारूया.
अर्थ: श्रीकृष्णाच्या खोड्यांमुळे गोपी त्रासल्यासारख्या बोलतात; पण हा राग प्रेमाने भरलेला आहे.
➤“मग टाकिती हे खोडी । तोंडीं लागली ते गोडी ॥ध्रु.॥”
मग या खोड्या बंद होतील; पण त्याची गोडी लागली आहे.
अर्थ: देवाच्या प्रेमाची आणि नामभक्तीची गोडी लागली की जीव त्यातच रमून जातो.
➤“कोंडूं घरामधीं । न बोलोनि जागों बुद्धी ॥२॥”
त्याला घरात बंद करूया आणि बोलू नको.
अर्थ: भक्त देवाला स्वतःजवळ ठेवू इच्छितो.
मन सतत देवाच्याच चिंतनात राहावं अशी भावना आहे.
➤“बोलावितो देवा । तुका गडियांचा मेळावा ॥३॥”
तुकाराम महाराज म्हणतात-
हे देवा, या भक्तांच्या मेळाव्यात ये.
अर्थ: जिथे भक्तिभाव, प्रेम आणि नामसंकीर्तन असतं, तिथे देव स्वतः येतो.
➤एकूण सारांश (Core Meaning):
- देवभक्ती म्हणजे प्रेमाचं नातं आहे.
- देवाच्या नामाची गोडी लागली की संसार विसरतो.
- भक्त देवाला सतत जवळ ठेवू इच्छितो.
- संतसंगात देवाचं अस्तित्व अनुभवता येतं.
- भक्ती आनंद आणि प्रेमाने करावी.
No comments:
Post a Comment