"हा Secret कळला तर कोणीही disturb करू शकत नाही!"

 हा अभंग संत तुकाराम महाराजांचा अत्यंत गूढ आणि उंच आध्यात्मिक अवस्थेचा अनुभव व्यक्त करतो—समत्व, अलिप्तता आणि पूर्ण ईश्वरार्पण.

१. निंदी कोणी मारी । वंदी कोणी पूजा करी ॥

कोणी आपली निंदा (टीका) करतो, तर कोणी स्तुती करून पूजा करतो—
म्हणजेच जगात लोकांचे मत वेगवेगळे असते.

ध्रुवपद: मज हें ही नाहीं तें ही नाहीं । वेगळा दोहीं पासुनी ॥

पण तुकाराम म्हणतात— मला ना निंदेचं काही वाटतं, ना स्तुतीचं.
मी या दोन्हींपासून पूर्णपणे वेगळा (अलिप्त) आहे.

२. देहभोग भोगें घडे । जें जें जोडे तें बरें ॥

देहाला जे काही सुख-दुःख (भोग) येतात, ते त्याच्या प्रारब्धानुसार घडतात.
जे काही घडतं, ते स्वीकारणं—हेच योग्य आहे.

३. अवघें पावे नारायणीं । जनार्दनीं तुक्याचें ॥

तुकाराम म्हणतात— शेवटी सगळं काही नारायणालाच (देवाला) अर्पण आहे.
माझं सर्वस्व देवातच विलीन झालं आहे.

🌿 एकूण भावार्थ

• निंदा आणि स्तुती या दोन्हीपासून अलिप्त राहा

• सुख-दुःख हे देहापुरतंच आहे, आत्मा त्यापलीकडे आहे

• जे काही घडतं ते देवाला अर्पण करा

ही अवस्था म्हणजेच समत्व (equanimity) आणि पूर्ण समर्पण.

✨ मुख्य संदेश

👉 निंदा-स्तुती एकसारखीच मानली की मन शांत होतं
👉 जीवनात जे घडतं ते स्वीकारणं म्हणजेच शांतीचा मार्ग
👉 सर्व काही देवाला अर्पण केलं की अहंकार नाहीसा होतो

“पांडूरंग हरी वासुदेव हरी”🙏